تبليغاتX

                                           

 

 

-خلسه- - یک شعر معمولی

*توی زندگیم تا اومدم حس کنم دیگه تنها نیستم،فهمیدم از همیشه تنها ترم!


دیشب از کـُـلّ ِ هوا ترسیدم...امشب ازکـُـلّ زمین می ترسم

هیـچ دلیــلی هم نــدارم!کـُـلا  ً// فقط و فقط همین!میــــترسم...

یه لولو خـُرخـُره ی بی وجدان

به دو تا پلک ِچشام چسبیده

چشم به هر جا میندازم،می بینم

یکی از دست ِ یکی ترسیده!

 

آسمون سرده...هوا می لرزه

زمینم گرمه و گـُر می گیره

رو به روم یه کپسول تکراری

جبهه ی "بخور... بخور"می گیره!

 

یه نفر با سلـّولام می جنگه

چون بــِهـِم قصد ِ تعرّض دارن

به تموم ِ آدما مشکوکه

وقتی رو چشام تمرکز دارن!

 

شبا از ترس ِ روزا بیداره

روزا با فکر ِ شبا وَر می ره

کـِرّ و کر به هیکلم می خنده

به سرم می زنه و در میره!

 

تو اتاقم همه چی با وحشت

از چشام عقب نشینی کردن

در و پنجره به هم قفل شدن

دور ِ دیوارا  دارن می گردن

 

روی پرده ها یه فیلم تار ِ

توش یک کم نقش ِ خودم کمرنگه!

چند نفر با مـَنــَن اما انگار

که یه پای قضیه می لنگه...

 

اون پاش اما رو گلوم وایسادو

زور "آتش بسَ"مو از رو برد

 بقیه دور ِ سرم می چرخن

هی میگن "او مملو لولو برد"

 

یکیشون میگه بشین...میشینم

یکیشون میگه پاشو...پا میشم

یکیشون میگه بچرخ...می...یکهو!

همشون میرن و تنها می شم...

 

هوا یخ زده؛زمین می جوشه...منم و هر چی که مونده آبــِه!

یه لولو خـُرخـُره رو پلکامه،که داره یواش یواش می خوابه...

+ نوشته شده در 88/05/24ساعت 2:3  از ((فردین))