« عکس »
از بیرون خوبم، شادم ، اما ازدرون ...
تصویرِ یک افتضاحم با دست ِمردی روانی
بر روی ِ بومی به نام ِ افسانه ی زندگـــــانی
***
هــِه !! فلسفیدی دوباره؟
از رو نمی ری جنازه ؟
ساکت! خفه! گمشو بیرون
این جا تمرکز نیازه
لطفاً زمینم نچرخه ،
خورشید یه مدت نتابه
تا اطلاعات آتـــــی
(( فــردین )) بُریده...خرابه...
فــردین : یه هالوی ِ پخمه ، با مغز ِ در حدّ ِ مرغی
پشت یه صورت هویجی ، با کـلّـه ی تخم مرغی
دیلاق پوست اُستخونی ، در طول ِ یک متر و اندی...
چـار چشم ِ گـنده دماغ ِ ، درگـیـر ِ افکار ِ گندی...
من : مسخره !
تو : اضافی !
ما : شوخی ابتکاری !
زن : عنصری نا شناس و دل : دلقک اختیاری!
رگ : تابوی ِ خود کـُشی و تــَن : اهرم ِ جابجایی...
دنیا : گذر گیج ِ گاهو ، خود ( یا خدا ) : خود خدایی...
***
تب کرده تاریخ دفــنـم ، بعد از عزای ورودم
من، مُردم و زندگـیمو ، قبل از خودم کرده بودم !
بی دست و پا گــُر گرفتم ، تا بیخ ِ خاک و خمیرم
از انتقامی که باید ، از دست و پا ها بگیرم
عمری تمرگیده مغزم ، تا غیر ِ من ( اتفاقاً )
کف کرده های خودم رو ، تو حلق شعرم بذارن
با لحظه هایی که حتی ، کاری به کارم ندارن
با هر نفس زندگیمو ، پایین و... بالا بیارن !
من لحن ِ ترسوی مرگم ، پشت یه دنیا عروض و...
تکرار لا مصّب ِ تب ، رو دست و پای هنوز و ...
می ترسم از زنده ای که ، از زندگی مرده عمری
می ترسم از مرده ای که ، دنیامو می خورده عمری
می ترسم از فکر و حسّ و ، شعری که حتی نباید...
می ترسم از بیت ِ آخر، وقتی....!
***
فـــوق ِ روانی درون ِ یک دلخوشی ، مثل فـردیـــ
فـــردیّت ِ راهی ِ در یک خودکشی ، مثل فــردیـــ
(*******)
سنجاق1: اگر شکل تایپ بیش از حد افتضاحه ببخشید!
