سلام ...
حاشیه :
یه ضرب المثل چینی(یحتمل) میگه که " هیچگاه حقیقت را فدای امید واری نکن"، خیلی
دوستشدارم اما معمولا فرهنگ ایرانی اجازه نمیده تو زندگی زیاد جاری بشه،در کل
"این نیز بگذرد"!
وقتی اعتقاد داری "خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است" ، حرف زدن ارزش چندانی
نداره، محرم کم و همدم زیاد، شایدم:
حال دل با تو گفتنم هوس است، خبر دل شنفتنم...
حرف اول، ترانه :
اثر نهم فروردین مسخره ترین نوروز تا امروز! اصولا نتیجه یک تفکر مسخره،
در یک روزمسخره ، یک ترانه ی مسخره میشود!
***
امسال عید پیرهنی خریدم،که آستیناش از پشت بسته میشه،
تنم کنم، وقتایی که یه آدم، یجورایی از عقل خسته میشه
گیر ِبه گیرم، دو سه تا دقیقه ، که زندگیمو متحوّل کنه
منطقِِشو حتّی به زورم شده، تو کت ِ ذهن ِ این خل و چِل کنه!
تقصیر این زندگیه که هیچ جا ، وجه تضادِ بینمون نمیشه
تو شأ نشم نیست آخه این لحظه ها ، واسه یه "منگل روان پریشه"
دست کی بالا؟ "آقا موشه" ،کجایی؟ ،حسن کچل به چشم ما خوشگلی
اتل متل گاو حسن دیوونه س ، یه توپ داره، نه گرده نه قلقلی...
سرم داره دور زمین میچرخه، حس میکنم هوا داره گیج میره !
یکی کلید کرده رو مغزم " آقا !، چاره چیه اگه خدا بمیره ؟ "
بالا آورده روزگارم آخه ، گذشتمو رو هیکل قناسم...
سرم داره میترکه! هنوزم، مسکّنی تو هپروت پلاسم!
"عید اومده"، آدمکا بجنبین!، یکی تو جمعتون اضافه مونده،
پِخِش کنین بره یه جا بمیره ، زندگی بدجور مخشو تکونده...
چِت زده انگار که یه عمر اینجا ، منتظر یه اتفاق که نیستش !...
وِلش کنین ،خشونت احتیاج نیست ،خودش میپوشه، د ِ چلاق که نیستش!
سَرم دیگه منفجره از اینجا ، سپردنم دست هزار تا عاقل
هِی سر عقلم بیارن که با زور! ، "بگو چیه فرق طلا و پِشگِل؟"
جوک میگه کوک زندگیم تمومه ، ساعت لحظه ها که خواب نداشته
پس زدنم شاید شما بفهمین، این نون و کی تو سفرتون گذاشته
............
قدّ و قواره ش داره داد میزنه ، سایز ِ یه منگل روان پریشه !
امسال عید پیرهنی خریده...خدا بخواد ! ، این دیگه آخریشه...
حرف دوم غزل :
چیزی که فراوونه شعر ! ضعیف و قوی بودنش پای سوادمون اما نوشتن کار ساده ایه!
صدای نوحه ی باران و حزن صوت زمینم،
غروب ، دیده ی کز کرده ، بهت جاده نشینم،
تلاطم من و اما !و نا امیدی امید،
که او دوباره نیامد و من دوباره همینم...
ببخشید که "گنج زر گر نبود کنج قناعت باقیست، آنکه آن داد به شاهان به گدایان این داد!"
* سه نقطه و جای خالی...
