سلام ،
نمیدونم دقیقا چه اتفاقی افتاد ، کاری که قرار بود یک ماه پیش در یک روز عادی مثل باقی
روز ها آماده بشه، انقدر صبر کرد تا روزی شروع کنه که با همه ی وجودم یک سال منتظرش بودم،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
این اولین پست رسمی من برای سایت هیشکی هست ولی اولین باری نیست که این اتفاق برام میفته،،،،،،،،،،،،
با همه ی وجودشکرش میکنم و اولین ترانه ودکلمه یاولین پست هم با نام انتظارآغاز میکنم،
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،تقدیم به آنکه با عشق آسمانیش،مرا آسمانی تر کرد،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
( مثل قصه،،،،،،! )
مثل قصه،شب انتظارمون بی انتهاس
مثل هر شب تو چشا،مهمونیه ستاره هاس
ماتم رازقیا،شقایقا و نرگســــــــــــاس
موسم گوشه نشینی دل قاصدکـــــــــــــاس
ساعت هرگز مرگ فاصله عمر سکوت
سجده ی سرو تکیده ، رعشه ی بغض قنوت
شب نشینی تن خورشیدکا تو انزوا
تیغ انتقام و چــــــــــــــــــــــــــــیدن پر کبوترا
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،مثل قصه،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
مثل دیروز،مثل امروز،مثل هر روز خدا
نمیای ،نمیرسی،معجزه افروز خــــــــــــــدا
لب من نه! لب ذکر لاله ها رو ناز کــــن
تن من نه! تن زندونای زجرو باز کـــــــــــــــن
حکم تبعیدی ظلمت ،ابدی ترین غروب
عزلت خوبیای بد،شوکت بدی خــــــــــــــوب
گل تنها! گل تنهایی ما خزونــــــــــیه
سوز این سینه ،تب ناله های درونیــــــــــــــه
شاهد سوختن ما،میسوزی از شعله ی درد
چرا آفتابی نمیشی توی این شبای سرد
ساعتای جمعه شرمشون میاد که بگذرن
کوها خورشید به زور غروب جمعه میبرن
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ،، زورق عشق،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
مثل طوفان زده آواره ی دریای توییـــــــم
توی ازدحام دلواپسیا،ما تک و تنهای تویـــــــیم
مثل بارون نغمه ی رهایی از کویر وحشی رو بخون
مثل خنده عاقبت معجزه شو،روی لبای ما بمون
۵/۴/۱۳۸۴ ---جمکران
این غزل هم از کارای قدیمیمه اما چون در یک همچین روزی سروده شده حیفم اومد ننویسم! غزل سراهای عزیز برای این جسارت منو ببخشند!
( بیهوشی عشق )
من آنم که از هجر بیچاره ام،من آنم که دیدار گل چاره ام
به کابوس هجران،به رویای وصل،من آنم که عمریست آواره ام
پی عشق در سرزمین وصال،همی آسمان زیر پا مینهم!
چه در آسمان و چه در این زمین،من آنم که حیران و بی کاره ام
نه امید پیدا شدن در سرم،نه دستی شفا بر تب پیکرم
به هنگام عجز و به وقت نیاز،من آنم که بی یار و غمخواره ام
نه در پای یارای آغاز راه،نه سقفی که بر من شود جان چناه
به بیهوشی عشق شد مبتلا،همه فکر و ایمان و پنداره ام
به امید آن شب که ابر سیاه،کند سایه کم از گل روی ماه
از عشقی کنم تا ابد زمزمه،که من چشم در راه مه پاره ام
نیمه ی شعبان ۸۱
((فردین))
